Enter Festival
Enter is the first social-artistic festival in Flanders. ENTER presents theater, visual arts, dance and performances, and is also a meeting place and creative festival. In various labs  new participants from all over Flanders create idiosyncratic work.This first edition of ENTER will take place from November 10  til November 14, 2010 in cooperation of the  Central City Festival Bruges 2010.
www.enterfestival.be

Vila Cabral
Dreaming of far away lands, tasting the most diverse cultures, travelling and still remaining in your own district, but also considering the North-South relations in the world.
Over the past dozen years up associations, community centers, cultural houses, organizations, (high) schools and the university have put their weight behind this project. It grew each time into a unique program: epic movie, swinging performances, (de) exciting gaming activities, dinners and cooking workshops, original exhibitions, … all with emphasis on North-South issues.
www.vilacabral.be

Vorige zomer werd beslist om, na Pépé’s eiland, opnieuw een multimediale voorstelling te maken via de carrousel van de virtuele school.

Er zal gewerkt worden met oudere mensen rond hun eerste liefde.

Er komt een voorstelling in Sering en in Teatro Pregones in New York. De andere partners zorgen mee voor videomateriaal.

najaar 2009

Met de spelers worden verscheidene improvisaties gehouden.

Af en toe komen er verhalen van vroeger naar boven. Een soort plakboek rond eerste liefde.

Stilletjesaan komen er patronen tevoorschijn die gebruikt kunnen worden in de voorstelling. Er beginnen zich personage te vormen.

Iedereen kiest bepaalde liedjes die bij het karakter van zijn/haar personage passen die zeker in de voorstelling gebracht zullen worden.

januari 2010

De interviews worden opgenomen in een rusthuis bij Fine, Cois, Martha en op Sering met Malis.

De improvisaties van de spelersploeg worden stilaan meer repetities.

februari 2010

Repetities met de spelersploeg gaan verder.

In het dienstencentrum Drossaert organiseren we 8 workshops. Vrouwen vertellen hun leven, anekdotes van vroeger, tonen foto’s.

maart 2010

We krijgen steeds meer zicht op hoe de uiteindelijke voorstelling er zal uitzien.

Uit de verhalen in de Drossaert komt veel bruikbaar materiaal.

We lijsten op wat we de mooiste en ontroerendste en grappigste anekdotes vinden. Drie vrouwen houden zich klaar voor camera opnames.

We filmen, eigenlijk Leen, een cameravrouw van beroep, de verhalen van Maria en Frieda. In dienstencentrum Drossaert wordt het verhaal van Cecile gefilmd.

april 2010

Vandaag kwam Hilde met de kostuums en konden de spelers ze voor de eerste keer zien en passen. En het moet gezegd, ze stonden er beeldig mee!

Gelukkig vonden ze het zelf ook.

Het zal er prachtig uitzien op de voorstelling, helemaal in de stijl van toen.

Na dit frivole moment, was het weer tijd voor het meer serieuze werk: verder repeteren.

… Vandaag was het leuk werken voor iedereen: er werden stukjes gefilmd die gebruikt zullen worden tijdens de voorstelling.

Maria schreef een prachtige liefdesbrief, Jempie stopte theatraal een liefdesbrief in een fles, Mieke plukte bloemblaadjes zeggend verliefd, verloofd, getrouwd, verliefd…, Roeland kerfde verliefd in een boom.

In de namiddag kwamen de Drossaert-dames op bezoek. Ze werden gefilmd terwijl ze meeneurieden. Hoewel ze toch een beetje nerveus waren, deden ze het heel mooi!

Peru en New York

… de collega’s in Peru en New York zijn met hun senioren aan de slag gegaan.

Het is in spanning wachten op het gefilmde materiaal.

We hebben 4 weken om alles te verwerken, te monteren en in te passen in de voorstelling. De live spelers moeten nog ruimte krijgen om te leren werken met de beelden. Het ontwerp voor affiche en flyers is klaar.

Senioren wereldwijd herinneren zich…

“Ik leerde hem kennen in de dansschool. Ge voelt dat direct: dansen wordt iets anders. Ge zweeft, ge voelt u gelukkig en warm.”

“Twee uur hebben we gewandeld en toen we aan het tuinpoortje stonden heb ik het eindelijk gevraagd. Ze zei meteen ja alsof ze de hele tijd wist dat ik haar ging vragen.”

“Ik was zestien en woonde in Leipzig. Hij was daar verplicht tewerkgesteld. We waren verliefd. Aan het eind van de oorlog moest hij terug. Een heel jaar hoorde ik niets van hem. Toen eindelijk de post opnieuw werkte, schreef ik hem en vroeg of hij mij niet vergeten was. Ik kreeg een vlammende liefdesbrief terug. Hij zou me komen halen. Hij heeft woord gehouden en heeft me naar België gesmokkeld.”

“We zijn snel getrouwd omdat hij naar Duitsland moest gaan werken. Zo kon ik mee en werden we niet gescheiden.”

“Het was oorlog en dat was vreselijk maar toch maakten we veel plezier. We fietsten samen op banden die voortduren lek liepen. We zetten de tafel opzij en dansten en zongen.”

“We liepen hand in hand. Ik voelde dat dit iets anders was. Zij ook, maar ze kon of wilde het niet toegeven.”

Een oogopslag, een dans, een handje… De straten waren donker. De meisjes moesten vroeg thuis zijn en zeker niet te lang blijven hangen bij de voordeur. Eerste liefdes meestal voor altijd. 70, 75 jaar geleden maar in de herinnering zo levend alsof het vandaag gebeurde.

Een samenwerking tussen Sering (Borgerhout, België), Teatro Pregones (Bronx, NY), Arena y Esteras (Villa El Salvador, Peru) en Tswelopele Performing Artists (Tembisa, Zuid-Afrika).

Speeldata: vrijdag 14, zaterdag 15, zondag 16 mei
vrijdag 21, zaterdag 22, zondag 23 mei
vrijdag 28, zaterdag 29, zondag 30 mei 2010
vrijdag en zaterdag om 20 uur, zondag om 15 uur
reservatie gewenst: 03-272.03.30 of per mail
tickets aan 6 euro / 3 euro (-12/65+)

www.sering.be